marista

Παραιτήθηκα από το δημόσιο σχολείο!

16 Νοεμβρίου 202316 Νοεμβρίου 2023Teachy ThoughtsΆφησε ένα Σχόλιο

& 10 συμβουλές που θες να ξέρεις εάν έχεις παιδί σε δημόσιο σχολείο…

Παραιτήθηκα από το δημόσιο σχολείο που εργαζόμουν ως παράλληλη στήριξη και δεν έχει περάσει ένα λεπτό που θα άλλαζα αυτή μου τη απόφαση. Αν θα σου πως τους λόγους; Όχι , γιατί σέβομαι το γεγονός ότι ζω σε μία μικρή κοινωνία και δεν θέλω να εκθέσω κανέναν. Ούτως ή άλλως το σωστό θα βρει το δρόμο του. Μπορώ όμως να σου δώσω συμβουλές που θα σε βοηθήσουν να στηρίζεις αρκετά αποτελεσματικά το παιδί σου στο δημόσιο σχολείο.

Αν το παιδί δεν μπορεί να μάθει με τον τρόπο που το διδάσκουμε,τότε πρέπει να το διδάξουμε με τον τρόπο που μπορεί να μάθει.

Maria Montessori

Μην χάνεις τις μηνιαίες ενημερώσεις με τον/την δάσκαλο/α της τάξης. Είναι πολύ σημαντικό να δείχνεις το παρόν αλλά και να ενημερώνεσαι για την πρόοδο του παιδιού σου. Έτσι θα μάθεις τα δυνατά του σημεία αλλά και τις αδυναμίες του ώστε να μπορείς να το στηρίξεις πιο στοχευμένα. Τέλος, θα καταλάβεις τυχόν αδυναμίες και στον ίδιο τον εκπαιδευτικό , θα σχηματίσεις λοιπόν μία ολοκληρωμένη εικόνα για εκείνον.
Μάθε τα δικαιώματα σου σαν γονέας. Απαραίτητο όταν φοιτά το παιδί σου στο σχολείο είναι να ενημερώνεσαι για τα δικαιώματα σου. Αυτό είναι καλό να το ξέρεις όχι μόνο όταν θα έρθεις αντιμέτωπος σε μία δύσκολη κατάσταση αλλά να είσαι προετοιμασμένος πάντα για όλα. Αυτό θα σε κάνει σίγουρα να νιώθεις περισσότερη ασφάλεια.
Απευθύνσου σε ειδικούς. Πολύ μικρό ποσοστό των δασκάλων γενικής εκπαίδευσης γνωρίζουν ή έχουν ασχοληθεί με την ειδική αγωγή. Για να καταλάβετε καλύτερα… Στο πανεπιστήμιο όπου παίρνεις το πτυχίο για να γίνεις δάσκαλος γενικής εκπαίδευσης κάνεις περίπου 4-5 μαθήματα ειδικής αγωγής και μάλιστα δεν είναι όλα υποχρεωτικά. Σε μία σχολική μονάδα αυτοί που έχουν τελειώσει πανεπιστήμιο ειδικής αγωγής ή κάποιο μεταπτυχιακό ειδικής αγωγής είναι ο εκπαιδευτικός του τμήματος ένταξης, κάποιοι εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης και κάποιοι εκπαιδευτικοί οι οποίοι όμως διδάσκουν στις γενικές τάξεις . Αυτό σημαίνει ότι όλοι οι υπόλοιποι έχουν ασχοληθεί με την ειδική αγωγή οικειοθελώς, εάν έχουν ασχοληθεί. Άρα, όταν γίνει αντιληπτό ότι παρατηρείται στο παιδί σας κάποια ιδιαιτερότητα να απευθύνεστε πάντα σε ειδικό παιδαγωγό ώστε να σας ενημερώσει ακριβώς για τις κινήσεις σας, οτιδήποτε άλλο θα σας δημιουργήσει σύγχυση και άγχος. Είναι σαν να σου κάνει διάγνωση ένας παθολόγος για την καρδιά σου.
Μιλήστε καθημερινά με το παιδί σας. Ενισχύστε την εμπιστοσύνη σας με εκείνο, έτσι θα σας συζητάει ότι γίνεται στο σχολείο χωρίς φόβο και εσείς θα έχετε τον έλεγχο εάν συμβεί κάτι επικίνδυνο που χρειάζεται την παρέμβαση σας. Όμως, να συζητάτε και τα καλά της ημέρας , τα νέα του και τις σκέψεις του , τις απορίες και τους προβληματισμούς του. Έτσι, χτίζετε τη σχέση σας με εκείνο , επένδυση σημαντική για το μέλλον.
Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι αυθεντίες. Από την στιγμή που παίρνεις την ευθύνη για ένα παιδί έχεις την ευθύνη της συνεχούς ενημέρωσης και της δημιουργίας μίας σφαιρικής κριτικής άποψης. Πάλι καλά οι πληροφορίες βρίσκονται δωρεάν και διάχυτες.
Αφήστε τα παιδιά σας να αντιμετωπίζουν μόνα τους δύσκολες καταστάσεις. Λογομαχίες και εντάσεις με συμμαθητές τους συμβαίνουν καθημερινά γι΄αυτό οφείλουν να μάθουν να υπερασπίζονται τον εαυτό τους, να διαχωρίζουν το δίκαιο από το άδικο αλλά και να ζητούν συγγνώμη. Σε αυτό το σημείο, να τονίσω ότι χρειάζεται να έχετε πάντα με διακριτικό τρόπο την εποπτεία σας και πριν βγει οποιοδήποτε συμπέρασμα να έχετε μία σφαιρική εικόνα χωρίς να βιάζεστε να κρίνεται. Όχι το παιδί σας δεν θα έχει πάντα δίκιο. Πολλές φορές ακούω «Αποκλείεται το δικό μου παιδί» και είναι απολύτως κατανοητό, όμως όλα τα παιδιά δοκιμάζουν τα όρια τους και σε κάθε περιβάλλον και πλαίσιο δρουν διαφορετικά.
Μιλήστε για τη διαφορετικότητα στο σπίτι και τη διαχείριση αυτής. Αν νομίζετε ότι στο σχολείο ασχολούνται τόσο με την διαφορετικότητα είστε γελασμένοι. Τα σχολείο τη σημερινή εποχή είναι συμπεριληπτικά και ενταξιακά και πιστέψτε με λίγοι κατανοούν τη σημασία αυτή. Αυτό σημαίνει ότι μέσα στο γενικό σχολείο υπάρχουν παιδιά ειδικής αγωγής ωστόσο λειτουργικά στο γενικό σύνολο. Αν λοιπόν εμείς δεν μιλήσουμε για τη διαφορετικότητα πως τα παιδιά θα τη σέβονται; Πώς θα την αναγνωρίζουν; Αυτό που γίνεται τώρα είναι ένας φαύλος κύκλος που παιδιά δεν σέβονται τις ιδιαιτερότητες και απλά τις κοροϊδεύουν. Μιλήστε ανοιχτά χωρίς φόβους και ντροπές, τα παιδιά θα σας καταπλήξουν.
Να είστε ομάδα. Είτε είστε χωρισμένοι με άσχημο τρόπο είτε είστε μαζί αλλά δεν τα βρίσκεται, κανέναν δεν ενδιαφέρει. Κρατήστε μακριά τα προσωπικά σας από το παιδί, εκείνο δεν φταίει πουθενά και του προκαλείται μεγάλο τραύμα. Στο σχολείο, απέναντι στους εκπαιδευτικούς και στο ίδιο σας το παιδί οφείλεται να είστε ομάδα, μόνο έτσι μπορούν να συμβούν καλά πράγματα. Εάν υπάρχει μεγάλη δυσκολία ζητήστε βοήθεια από ειδικούς, δεν είναι ντροπή είναι ανάγκη.
Κάντε εξάσκηση στην οργάνωση. Η οργάνωση βοηθάει για πάρα πολλούς λόγους. Δεν χάνουν πράγματα, σέβονται το χώρο που βρίσκονται, κάνουν πιο αποτελεσματικά τα μαθήματα τους και μαθαίνουν να λειτουργούν στο χρόνο. Σημασία έχει να ενταχθούν ως ενήλικες στο κοινωνικό σύνολο μελλοντικά, πόσοι από εσάς δεν είχατε ιδέα για την οργάνωση; Πόσοι από εσάς την μάθατε και λειτουργείτε καλύτερα; Η οργάνωση κάνει χαρούμενα παιδιά και το έχω δει στα μάτια μου μπροστά.
Σκοπός σας πάντα πρέπει να είναι η βοήθεια των παιδιών σας. Οτιδήποτε παρατηρήσετε μην το αμελήσετε! Απευθυνθείτε σε ειδικό και ας πέσετε έξω στην πρόγνωση σας, δεν πειράζει. ‘Όσο νωρίτερα αντιμετωπιστεί μία κατάσταση τόσο πιο αποτελεσματική θα είναι η εκάστοτε παρέμβαση. Σας το υπόσχομαι το αποτέλεσμα θα είναι τελείως διαφορετικό.

Είναι πολύ δύσκολο τη σημερινή εποχή να έχεις ένα παιδί σε δημόσιο σχολείο και πόσο μάλλον να δουλεύεις σε αυτό. Θέλει γερό στομάχι σε όποια πλευρά και να είσαι. Πιστεύω όμως ακράδαντα ότι όλοι αν βάλουμε το λιθαράκι μας θα συμβαίνουν μόνο όμορφα πράγματα. Εγώ χρειαζόμουν ένα διάλειμμα , όταν επανέλθω θα συνεχίζω να βάζω και εγώ το δικό μου λιθαράκι για όλα εκείνα τα παιδιά που θα συναντώ στο δρόμο μου.

Ανεξάρτητοι Νέοι

29 Ιανουαρίου 202329 Ιανουαρίου 2023Teachy ThoughtsΆφησε ένα Σχόλιο

Έρχεται μία στιγμή εκεί στα τριάντα χρόνια – περίπου- που συνειδητοποιείς ότι πολλά από αυτά που σου συμβαίνουν δεν ήταν δικές σου επιλογές. Ζεις σε μία λειτουργία κολλημένος , σε αυτά που σου έχουν μάθει από την κουλτούρα σου και από την αγωγή σου. Συνειδητοποιείς ότι μέχρι τα τριάντα σου έπαιρνες αποφάσεις και όχι επιλογές. Είναι αρκετά άβολη και δύσκολη αυτή η στιγμή για το κάθε άτομο ξεχωριστά που έρχεται σε αυτή τη θέση. Όμως, τώρα πια μπορείς να επιλέγεις και να είσαι υπεύθυνος για τις επιλογές σου, να κρατήσεις αλλά και να μην κρατήσεις ότι έχεις. Ήρθε η ώρα να εκπαιδεύσουμε νέους που θα κάνουν τις δικές τους επιλογές , θα είναι υπεύθυνη γι΄αυτές και θα ξέρουν το κόστος της καθεμιάς. Να είναι σε θέση να αναγνωρίζουν τι τους συμφέρει και τι όχι , να μην είναι εγκεφαλικά «ανάπηροι», να μην περιμένουν από τους άλλους απαντήσεις. Δεν μπορούμε να απαγορεύσουμε τα ναρκωτικά όμως μπορούμε να αυξήσουμε τα επίπεδα της ωριμότητας των νέων ώστε να παρασυρθούν λίγοι από αυτά.

*Αφόρμηση Χόρχε Μπουκάι Ο δρόμος της Αυτοεξάρτησης

Δημιουργήστε νέους ελεύθερους, ανεξάρτητους και υπεύθυνους για τις επιλογές τους.

Υπό το πρίσμα του γονέα αλλά και του εκπαιδευτικού προβληματίστηκα ιδιαιτέρως από την δική μου πια συνειδητοποίηση. Αμέσως ξεκίνησα να ψάχνω πηγές ψυχολόγων , παιδαγωγών και άλλων ειδικοτήτων , οι οποίες αφορούσαν το μεγάλωμα ανεξάρτητων παιδιών . Είναι πολύ δύσκολο να έχεις βιώσει, δει και μάθει άλλους τρόπους και να χρειάζεται να κινηθείς διαφορετικά στο μεγάλωμα του δικού σου παιδιού , στην εκπαίδευση άλλων παιδιών που συναντάς στα σχολεία που διδάσκεις. Όμως είναι επιλογή! Επιλέγω να κινηθώ διαφορετικά για την εκπαίδευση των νέων που θα συναντήσω.

Παρακάτω είναι μερικά σημαντικά συστατικά που βρήκα, τα οποία βοηθάνε αρκετά τον παραπάνω σκοπό.

Αγάπη χωρίς προϋποθέσεις

Η αγάπη δεν είναι τρόπαιο ούτε και απειλή (αν φας θα σε αγαπάω – αν δεν κάνεις τα μαθήματα σου δεν θα σε αγαπάω). Τα παιδιά οφείλουν να ξέρουν ότι θα τα αγαπάμε και θα είμαστε δίπλα τους ότι και αν επιλέξουν ή ότι και αν δεν επιλέξουν.

Εμπιστοσύνη

Αφήνουμε τα παιδιά να κάνουν πράγματα κατάλληλα για την ηλικία τους (να πάνε το σκύλο βόλτα, να πληρώσουν στο σούπερ μάρκετ, να καθαρίσουν το δωμάτιο τους, να ντυθούν μόνα τους). Ακόμα και αν δεν τα κάνουν καλά ή δεν τα ολοκληρώσουν, ακόμα και αν αποτύχουν είναι σημαντικό να μην αποδοκιμαστούν αλλά να δείξουμε την εμπιστοσύνη μας ανεξαρτήτως του αποτελέσματος. Ακόμα σπουδαίο είναι να τους αφήσουμε να προσπαθήσουν ξανά και ξανά.

Εξερευνώντας τον «έξω» κόσμο

Ενθαρρύνουμε τα παιδιά να ανακαλύψουν τον «έξω» κόσμο. Εδώ υπάρχει μία λεπτή γραμμή. Αυτά έχουν από πολύ νωρίς την προσοχή μας ώστε να μην τους συμβεί κάτι. Ωστόσο όταν έχουν αποκτήσει την ασφάλεια μας, ότι όποτε την χρειάζονται είναι εκεί για εκείνους. Όταν έχει εδραιωθεί η ασφάλεια του σπιτιού και της οικογένειας τους τότε τα «σπρώχνουμε» στον έξω κόσμο, στον πραγματικό. Η λεπτή γραμμή έγκειται στην διαφορά της ασφάλειας με την εξάρτηση.

Δίνουμε επιλογές

Δεν χρειάζεται πάντα να υπάρχει μία δομή στο πρόγραμμα τους. Δώστε ελεύθερο χρόνο στα παιδιά σας να αποφασίσουν εκείνα τι θέλουν να κάνουν μόνα τους με παιχνίδια ή χωρίς, μόνα τους ή με παρέα. Σαφώς κάποιες ώρες της βδομάδας είναι ωφέλιμες οι δραστηριότητες χρειάζεται, όμως, κάθε μέρα να αφήνεται ελεύθερο χρόνο χωρίς δομή, χωρίς πρόγραμμα και χωρίς παρεμβάσεις (να διαβάσουν ένα βιβλίο, να φτιάξουν μία φανταστική ιστορία , να επεξεργαστούν τα λουλούδια του κήπου ή και απλά να μην κάνουν απολύτως τίποτα)

Δώστε επιλογές ! Ειδικότερα σε μικρότερες ηλικίες καλό είναι να τους δίνουμε κάποιες επιλογές ( θα φορέσεις το άσπρο ή το μαύρο μπλουζάκι) ώστε να αποφεύγετε η σύγχυση . Έτσι μαθαίνουν να παίρνουν αποφάσεις , να έχουν την ελευθερία της επιλογής, να ελέγχουν την ζωή τους αλλά και να αναλαμβάνουν τις συνέπειες των επιλογών τους ( Τι παγωτό θέλεις; – Φράουλα – Τελικά δεν μου αρέσει – Δεν πειράζει την επόμενη φορά θα επιλέξεις κάτι άλλο).

Χώρος για αποτυχία και απογοήτευση

Δίνουμε χώρο και χρόνο να αποδεχτούν μία δύσκολη στιγμή , να μάθουν να μην φοβούνται την αποτυχία και να προσπαθούν ξανά και ξανά . Είναι δύσκολο κάποιες φορές για τους γονείς , ωστόσο δεν εννοούμε να αφήνουμε τα παιδιά να υποφέρουν σκόπιμα , ούτε να δημιουργούνται καταστάσεις εκτός ελέγχου, όμως στα φυσιολογικά όρια της καθημερινότητας είναι ωφέλιμο να αφήνουμε χώρο και χρόνο γι΄αυτά τα συναισθήματα.

Διαχείριση συγκρούσεων

Σε λογικά πλαίσια αφήνουμε τα παιδιά να λύνουν διαφωνίες με άλλα παιδιά μόνα τους με συζήτηση και εκφράζοντας τι ήταν αυτό που τα ενόχλησε. Το να μάθουν να διαχειρίζονται δύσκολες καταστάσεις είναι πολύ χρήσιμο για την κοινωνικοποίηση τους αλλά και ως ενήλικες για την ικανότητα διαχείρισης αντίστοιχων καταστάσεων.

Μιλάμε στα παιδιά φυσικά και τους δείχνουμε σεβασμό

Είναι πολύ σημαντικό να ξέρουν τα παιδιά ότι τα «ακούμε» , ότι υπολογίζουμε την γνώμη τους, τις επιθυμίες τους και τα συναισθήματα τους. Τι αισθάνονται πραγματικά; Τι θέλουν να μας πουν; ‘Όταν ρωτάμε «Πως ήταν η μέρα σου;» οφείλουμε να έχουμε χρόνο και διάθεση να τα ακούσουμε και όχι γιατί πρέπει. Όσο ασήμαντες και αν είναι οι πληροφορίες που μας δίνουν χρειάζονται για το χτίσιμο μιας ειλικρινής σχέσης , αλλιώς μονίμως θα παίρνουμε μία ξερή απάντηση, η οποία σίγουρα δεν θα βοηθήσει να αντιληφθούμε τίποτα βαθύτερο.

Όταν η απάντηση είναι «Δεν πέρασα καλά γιατί η Μαρία δεν ήθελε να παίξει κυνηγητό » δεν απαντάμε «Ε και τι έγινε!» ούτε βέβαια μεγαλοποιούμε την κατάσταση. Αυτό που έχει πραγματική σημασία είναι να μιλάμε στα παιδιά σεβόμενοι τις σκέψεις , τα συναισθήματα τους πιστεύοντας έπειτα εκείνα ότι έχουν αξία τα λόγια τους και οι σκέψεις τους. Με αυτό τον τρόπο τα βοηθάμε να έχουν αυτοπεποίθηση και θάρρος για την γνώμη τους.

Μέσα στο ασφαλές πλαίσιο της οικογένειας, όλα τα παραπάνω βοηθούν, ώστε να εκπαιδεύσουμε ικανούς, αυτόνομους και ανεξάρτητους νέους , οι οποίοι σαν αυριανοί πολίτες θα μπορούν να σταθούν ικανά στην κοινωνία και θα ζουν ευτυχισμένοι. Ας επεξεργαστούμε,λοιπόν, τα δικά μας βιώματα καλύτερα για να μην αποτελέσουν εμπόδιο στα παιδιά μας .

Εμπιστοσύνη, επικοινωνία, επιλογές, ανεξαρτησία ….

Με αγάπη , σας φιλώ ΧχΧ

Dear Diary… Ποιος να μου το έλεγε!

7 Ιανουαρίου 20237 Ιανουαρίου 2023Dear Diary2 σχόλια

Το τελευταίο άρθρο που δημοσίευσα ήταν όταν έμαθα ΄ότι είμαι έγκυος (το 2021). Πριν ξεκινήσω να γράφω το ξανά διάβασα. Διαβάζοντας το ένιωσα την αμηχανία σε πολλές γραμμές εκείνου, κάπως προφητικές θα τις έλεγα. Εννιά μήνες εγκυμοσύνης και ένα χρόνο ζωής του Παναγιώτη, ένιωσα ξανά την ανάγκη να ξεκινήσω να γράφω. Ωστόσο, δεν θα μπορούσε να ήταν ένα άρθρο με παιδαγωγικό θέμα ή επιστημονικό, νομίζω ήδη υποψιάζεστε γιατί…..

Γιατί δεν είχα την ανάγκη να γράψω και γιατί δεν είχα την ανάγκη να κάνω το οτιδήποτε με ευχαριστεί; Όχι! Αν ήθελα θα το έκανα δεν έφταιγε το νεογέννητο. Με εκνευρίζει τόσο πολύ που γράφω μία πρόταση και την σβήνω «τοποθετήθηκες σωστά;», «μήπως είναι παρεξηγήσιμο;», «όχι αυτά δεν λέγονται» «και αν με κρίνουν;». Αυτή η στιγμή είναι ίδια με άλλες τόσες στιγμές που έχω ζήσει στους 21 αυτούς μήνες! Ναι 21 μήνες παλεύω με τις σκέψεις μου , τα συναισθήματα μου και τις ορμόνες μου ενίοτε. Όμως αυτές οι γραμμές ας είναι το τέλος μίας νέας αρχής.

Από την αρχή αισθανόμουν ότι η εγκυμοσύνη μου διέφερε, ΄όχι μόνο σωματικά καθώς έκανα εμετούς, έχασα κιλά, η κοιλιά μου ήταν μικρή έως και τον έβδομο μήνα της εγκυμοσύνης μου αλλά και ψυχολογικά. Ήμουν τελείως χαμένη. Βίωνα την εγκυμοσύνη σαν να την έβλεπα σε έναν τρίτο άνθρωπο. Αυτό το καταλάβαινες εύκολα αν παρατηρούσες ότι περπατούσα και συμπεριφερόμουν σαν να μην ήμουν έγκυος. Δεν είχα συνδεθεί ούτε με την ιδέα αλλά και ούτε με το σώμα μου. Δεν το άντεχα το σώμα μου. Το μόνο που αντιλαμβανόμουν είναι ότι ξαφνικά όλοι σε προσέχουν τρομερά πολύ, φυσικά υπέροχο σε σχέση με το μετά που γεννάς που όλοι δίνουν σημασία μόνο στο νεογέννητο και καλά κάνουν, η αντίθεση αυτή σίγουρα τρομάζει…..

Όταν γεννήθηκε ο μικρός αισθάνθηκα μεγάλη ανακούφιση. Επιτέλους έπαιρνα το σώμα μου πίσω δεν πόναγα παντού δεν έκανα εμετούς δεν δεν δεν . Ποιος να μου το έλεγε τι επακολουθούσε. Δεν ήθελα καθόλου να θηλάσω μόνο στην σκέψη πάθαινα κρίση. Δεν μπορούσα με τίποτα να σκεφτώ ότι ένα πλάσμα θα κρέμεται από πάνω μου να τρώει. Ναι τόσο ωμά το σκεφτόμουν. Ένιωθα ενοχές και ντροπή, τι θα πει ο κόσμος.΄Ήταν εκείνη η μέρα που έφερε μέσα στο δωμάτιο η νοσηλεύτρια το θήλαστρο, ήταν εκείνη η μέρα που έπαθα κρίση πανικού μόλις το είδα, ήταν εκείνη η μέρα που πήρα το γιατρό μου κλαίγοντας και του ζητούσα βοήθεια, που ο άντρας μου είχε φρικάρει. Η επόμενη μέρα ήταν ακόμα χειρότερη…. ΕΝΟΧΕΣ! Νομίζω αν κάτι χαρακτήριζε εκείνη την περίοδο ήταν ενοχές και άγχος. Δεν ήθελα να ακούω και να βλέπω κανέναν. Όλοι σε συμβουλεύουν, όλοι σου λένε την γνώμη τους χωρίς καν να ρωτάς και αμέσως μετά «Το κάνω εγώ σωστά;» «Μα εγώ το κάνω έτσι;» η συνεχόμενη σύγκριση.

‘Ηθελα τόσο πολύ να βγω να πιω ένα ποτό. ‘Ηθελα τόσο πολύ να ντυθώ όμορφα και να βάλω τα τακούνια μου. «Τι θα πουν;» «Ότι άφησα το μωρό μου;». Θυμάμαι τον άντρα μου να μου λέει «Βγες!» και βγήκα. Η επόμενη μέρα…. ΕΝΟΧΕΣ! Μετά από κάποιους μήνες ξεκίνησε το «Άντε να κάνεις γρήγορα το δεύτερο τώρα που είσαι μικρή» «Να κάνεις την κόρη». Αν κάτι μπορούσε να περιγράψει το συναίσθημα μου θα ήταν ανατριχίλα, η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει από το άγχος μου, ένιωθα ότι έχω ήδη άλλο μωρό στην κοιλιά μου και είχα ήδη τάση για εμετό. Είχα τόσα νεύρα με το μωρό μου, τόσα νεύρα με όλους και με όλα. Ήμουν μονίμως στην τσίτα , στο πένθος της πριν από λίγους μήνες ζωής μου.

‘Ενα χρόνο μετά κοιτάζω πίσω και χαμογελάω γλυκά σε όλα αυτά. Ακόμα υπάρχουν «περισσεύματα» όμως είμαι καλύτερα και αυτό έχει μόνο σημασία. Κανείς δεν ρώτησε ποτέ. Είναι σαν να είναι όλα τόσο εύκολα και δεδομένα σε αυτή την τεράστια αλλαγή της ζωής . Είσαι γυναίκα , είσαι μάνα, είσαι σύντροφος, είσαι εργαζόμενη, είσαι φίλη, ναι εννοείται όλα τα μπορείς. Κανείς δεν ρώτησε. Κανείς δεν βλέπει. Όχι δεν τα βάζω με κανέναν , ούτε έχει νόημα να σας πω τους δικούς μου λόγους όπου προέκυψε αυτή η εμπειρία . Είναι η δικιά μου αλλά και πολλών άλλων γυναικών. Βέβαια σε όλους αυτούς τους μήνες δεν μπορώ να πω ότι οι μητέρες μεταξύ τους είναι καλές, θα έλεγα το αντίθετο. Είναι πολύ πιεστικές η μία απέναντι στην άλλη σαν να συμβαίνει αυτό για να ανακουφιστούν και εκείνες από την πίεση που έχουν , ότι αν την μεταδώσουν κάπως θα νιώσουν καλύτερα. Τα πιο δύσκολα λόγια από εκείνες τα άκουσα.

Θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμα…. Πολλά υποτίθεται «ειπωμένα και αυτονόητα». Ωστόσο, δεν θα άλλαζα τίποτα από αυτή τη διαδρομή, είναι το δικό μου σχολείο.

Αν κάπου θέλω να καταλήξω και αν κάτι θέλω να μεταφέρω σε όποιον διαβάσει αυτές τις λίγες γραμμές είναι να προσέχετε πολύ τις νέες μανούλες εκεί έξω. Θέλουν χώρο, χρόνο, σεβασμό, κατανόηση και αγάπη. Είναι πολύ δ΄ύσκολο και μπράβο σε όλες όπως και να το κάνουν. Είναι ακόμα πιο δύσκολο γιατί «οι δύσκολες κουβέντες» αποτελούν ακόμα ταμπού. Κάποιες φορές είναι πιο σοβαρά τα πράγματα και καλό είναι να μην παραμελούνται. Οι κοντινοί άνθρωποι να μην απαντάνε «όλα καλά θα πάνε», «θες χρόνο». Πιάσε της το χέρι, πήγαινε την μία βόλτα στην θάλασσα, κάνε της μασάζ, πάρε της λουλούδια, πάρε την αγκαλιά όταν κλαίει και πες της «Όπως το κάνεις το κάνεις καλά!». Αν κάτι θα έλεγα στον εαυτό μου τότε θα ήταν «Απόλαυσε το όπως εσύ θες, σαν να μην υπάρχει κανείς τριγύρω σου, σαν να έχεις κάνει μακροβούτι και το μόνο που ακούς είναι οι ήχοι της θάλασσας».

Εγώ είμαι τυχερή ! Γιατί εγώ τα είχα όλα τα παραπάνω και πολλά περισσότερα. Σε ευχαριστώ Γ. και συγγνώμη για την δύσκολη αυτή διαδρομή. Στις επόμενες δύσκολες διαδρομές θα σου γελάσω .

Ευχαριστώ μαμά.

Ευχαριστώ Δ.

Να χαμογελάτε , σας φιλώ και τα λέμε σύντομα .Χχ

Ίσως θα βοηθούσε παρακάτω αν μου γράφατε τι θα θέλατε να γράψω την επόμενη φορά!

Σχολιάστε Ακύρωση απάντησης

Dear Diary… Θα γίνω μαμά!

31 Αυγούστου 20216 Ιανουαρίου 2023Χωρίς κατηγορίαΆφησε ένα Σχόλιο

Ποτέ δεν είχα όνειρο να γίνω μαμά, το αντίθετο θα έλεγα. Από πάντα σκεφτόμουν τις σπουδές μου, το μεταπτυχιακό μου, να εργαστώ κάπου για να κάνω καριέρα, να φύγω ίσως στο εξωτερικό και όλα τα υπόλοιπα εκτός την μητρότητα. Επίσης, από πάντα κάνω σχέδια, βγάζω προγράμματα, σκέφτομαι όλες τις πιθανότητες και προετοιμάζομαι για το χειρότερο σενάριο που μπορεί να συμβεί. Ώρες υπερ ανάλυσης σκέψης και αφοσίωσης.

Όταν ξεκίνησα να εργάζομαι δίπλα στον Γιώργο – το Γιώργος θα εξηγηθεί παρακάτω- δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα τελείωνα το μεταπτυχιακό μου στην ώρα μου (είχα προγραμματίσει να μην αγχωθώ και να απολαύσω το γνωστικό του ταξίδι), ότι θα μάθαινα τόσα νέα πράγματα μπαίνοντας σε μία νέα επαγγελματική πραγματικότητα αρκετά δύσκολη για εμένα αλλά τρομερά ενδιαφέρουσα, ωστόσο μου άρεσε ήθελα κάτι «έντονο». Η επαγγελματική εμπειρία μαζί του δεν ήταν καθόλου εύκολη, πολλά ανάμεικτα συναισθήματα και διφορούμενα, στο τέλος όμως όλα περνούσαν και για όλα βρίσκαμε λύσεις.

Μέσα σε όλο μου τον προγραμματισμό δεν φανταζόμουν ποτέ, επίσης, ότι θα τον ερωτευτώ. Τον ερωτεύτηκα για εκατομμύρια λόγους. Δουλέψαμε πολύ (δουλεύουμε ακόμα), περάσαμε καλά πολύ (ακόμα περνάμε), περάσαμε μία ολόκληρη καραντίνα μαζί (ίσως ξανά περάσουμε) και μέσα σε όλο αυτό το ταξίδι αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε την δική μας οικογένεια. Σίγουρα εκτός προγράμματος ΟΛΑ! ‘Εμαθα ότι είμαι έγκυος την ημέρα των γενεθλίων μου, μπήκα στα 28 , το είχα ονειρευτεί, δεν πιστεύω στα όνειρα ή τουλάχιστον δεν πίστευα. Όσο και να το περίμενα δεν το έχω ακόμα συνειδητοποιήσει. Όλοι λένε είναι λογικό. Τα πρώτα συναισθήματα που βίωνα ήταν πολύ πολύ περίεργα, κάπως αμήχανα, ταυτόχρονα με την συνεχόμενη αδιαθεσία που ένιωθα ήταν σαν μία τεράστια έκρηξη να συνέβαινε μέσα μου. Κάθε μέρα και κάτι άλλο, κάτι νέο κάτι τελείως εκτός προγράμματος.

Η μαία μου μου είπε «πρόσεχε τον εαυτό σου κάποιες παθαίνουν κατάθλιψη στην αρχή, άλλες μετά που θα γεννήσουν». Άκου το σώμα σου και την ψυχή σου. Ήταν όλα τόσο ακαταλαβίστικα, ειδικά για εμένα που συνέχεια προσπαθώ να τα καταλάβω και να βρω εξήγηση. Οι ορμόνες κάναν πάρτι, ο καθένας μου έλεγε το μακρύ και το κοντό του και προσπαθούσα να μην φαίνομαι «τρελή» στον Γιώργο.

Ένα τσικ έγινε μία μέρα μέσα μου και άλλαξε όλη μου η κοσμοθεωρία.

Το ταξίδι της μητρότητας είναι τελείως αυτόνομο, ανεξάρτητο και διαφορετικό από μητέρα σε μητέρα. Στην δική μου περίπτωση δεν μπόρεσα να πω ποτέ «ΝΑΙ είμαι έτοιμη να γίνω μάνα πάμε» αλλά ήμουν σίγουρη για την απόφαση μου , πως και γιατί, τα ξέρω καλά εγώ βαθιά μέσα μου. Το παιδί μας θα μεγαλώσει με αμέριστη αγάπη και μόνο αυτό μετράει. Δεν έχω να αποδείξω τίποτα και σε κανέναν ούτε καν στον εαυτό μου , τα καταφέρνω όλα πολύ καλά. Ακούω χαμογελάω αλλά δεν επηρεάζομαι. Ξεκίνησα να ταξιδεύω με το δικό μου καράβι. Στο δικό μου καράβι ο Γιώργος είναι σύντροφος, φίλος, στήριγμα, επαγγελματικός συνεργάτης και ότι άλλο θέλουμε εμείς. Και για να επιστρέψω στο «Γιώργος» πολλές φορές ένιωθα αμήχανα για να πω τι είναι ο Γιώργος, για παράδειγμα όταν τον σύστηνα μετά που έμεινα έγκυος, είναι ο άντρας μου; Δεν είμαστε παντρεμένοι, όμως έχουμε κάνει βέρες τατουάζ μία μέρα που καθόμασταν σπίτι και είπαμε «Δεν πάμε στον Δημήτρη να κάνουμε τις βέρες μας» άραγε μετράει αυτό; Και να μην μετράει δεν με νοιάζει ΚΑΘΟΛΟΥ ο Γιώργος είναι ο Γιώργος μου και είναι τα πάντα μου και μπορώ να τον συστήνω όπως εγώ θέλω. Το μόνο που μετράει είναι η αγάπη μας και η επικοινωνία μας.

Είμαστε πολύ τυχεροί που θα γίνουμε γονείς σε ένα κόσμο με τόσα προβλήματα. Ανυπομονούμε να σε γνωρίσουμε Π. θα προσπαθήσουμε να σε κάνουμε έναν καλό άνθρωπο. Σε αγαπάμε ήδη!

ΥΓ: Είχα καιρό να γράψω, δεν το αισθάνθηκα. Δεν έγραψα κάτι θεματολογικά σχετικό με τ blog μου, ωστόσο διόλου σημασία δεν έχει .

Kisses xoxox

«Παιδικό» ή όχι άγχος.

8 Μαρτίου 2021Science is BloggingΆφησε ένα Σχόλιο

Το άγχος στα παιδιά είναι ένα σύνηθες φαινόμενο, μία κατάσταση που εκείνα έρχονται αντιμέτωπα πολλές φορές στην καθημερινότητα τους. Ο τίτλος του σημερινού άρθρου έρχεται να τονίσει ότι το άγχος των παιδιών πολλές φορές υποτιμάται και δεν του δίνεται καμία σημασία. Τι μπορεί να αγχώνει ένα παιδί; Μήπως δεν πρέπει να το υποτιμάμε; Πολλές φορές τα παιδιά αντιδρούν ή εμφανίζουν συμπεριφορές ανεξήγητες, αυτό συμβαίνει γιατί ένα παιδί δεν ξέρει ότι αυτό που αισθάνεται είναι άγχος και εμείς ,από την άλλη, δεν ξέρουμε να μεταφράζουμε τις συγκεκριμένες συμπεριφορές.

Τι είναι το άγχος; Είναι ένα δυσάρεστο έντονο συναίσθημα που αφορά έναν αόριστο κίνδυνο που επίκειται, μία απειλή. Η πλειοψηφία των ανθρώπων όταν βρίσκεται αντιμέτωπη με στρεσσογόνα γεγονότα αντιδρά με μία κοινή συμπεριφορά.

Ποιες συνιστούν εκδηλώσεις άγχους;

Η κύρια εκδήλωση του άγχους είναι η αποφυγή, έπονται συνοδευτικά σωματικά συμπτώματα όπως ναυτία, δύσπνοια, λιποθυμικές τάσεις, αϋπνίες, εφιάλτες και άλλα.

Σε αυτό το σημείο είναι ωφέλιμο να σταθούμε στη διαφορά του φυσιολογικού άγχους και το παθολογικού άγχους. Το άγχος με την μορφή του φόβου είναι μία φυσιολογική αντίδραση του ψυχισμού του ανθρώπου και αποτελεί μια αναγκαία αντίδραση καθώς προειδοποιεί το άτομο για μία επιβλαβής σωματική ή ψυχολογική κατάσταση, η οποία αποτελεί απειλή γι’ αυτόν. Ο απλός και φυσιολογικός φόβος διακρίνεται από το άγχος όσο αναφορά την δυσπροσαρμοστικότητα του στην κοινωνική ένταξη του παιδιού, στη σχολική του επίδοση αλλά και στην διάρκεια και την ένταση του. Όπως επίσης όταν δεν είναι στα πλαίσια της φυσιολογικής ψυχολογικής ανάπτυξης του.

Υπάρχουν τρεις παράγοντες που το παιδί μπορεί να αναπτύξει αγχώδεις διαταραχές.

Παράγοντες που ξεκινούν από το ίδιο το παιδί (Γενετικός κίνδυνος, Ιδιοσυγκρασία του παιδιού)
Παράγοντες που ξεκινούν από την οικογένεια ( Υπερπροστατευτικότητα, υψηλή ευαισθησία κ.α)
Παράγοντες που ξεκινούν από το σχολείο ( Εκφοβισμός, μαθησιακή δυσκολία κ.α)

Με ποιες μορφές μπορεί να εκδηλωθεί το άγχος;

Ανάλογα με τα αίτια αλλά και τα συμπτώματα υπάρχουν οι παρακάτω μορφές:

Ειδικές φοβίες Το χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι έντονος και επίφοβος πόνος που είναι υπερβολικός ή αδικαιολόγητος και προκαλείται από την αναμονή μιας συγκεκριμένης κατάστασης.

Ειδικές φοβίες διαφοροποιούνται ως προς την ηλικία, για παράδειγμα στην ηλικία:

των 7 ετών, ξεκινά η φοβία για τα ζώα,
στην ηλικία των 9 ξεκινά η φοβία για το αίμα
στην ηλικία των 12 η φοβία για τον οδοντίατρο
στην εφηβεία, η φοβία των κλειστών χώρων και κοινωνικές φοβίες

Διαταραχή άγχους του αποχωρισμού Το κεντρικό χαρακτηριστικό της διαταραχής αυτής είναι το υπερβολικό άγχος σχετικά με τον αποχωρισμό του παιδιού από τους ανθρώπους στους οποίους είναι προσκολλημένος, συνήθως με γονείς.

Σχολική φοβία Ορίζεται ως ένας παράλογος φόβος κάποιας πτυχής του σχολικού περιβάλλοντος που συνοδεύονται με συμπτώματα πανικού ή άγχους κατά την συμμετοχή.

Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή Η πιο πάνω διαταραχή χαρακτηρίζεται από έντονες ιδέες- σκέψεις, επίμονες και επαναλαμβανόμενες και παρορμήσεις-καταναγκαστικές πράξεις που είναι πέραν του ελέγχου του παιδιού, είναι ακαταμάχητες και αναγνωρίζονται συχνά ως παράλογες (στα παιδιά αυτό μπορεί να μην είναι δυνατό).

Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή Σε αυτή την περίπτωση το παιδί χαρακτηρίζεται απο επίμονες και αβάσιμες ανησυχίες σχετικά με τον ανταγωνισμό, την αποδοχή, τις ικανότητες του καθώς και το ανάρμοστο ή μη της συμπεριφοράς του κατά το παρελθόν ή και στο μέλλον.

Διαταραχή μετά από ψυχοτραυματικό στρες Εδώ κατατάσσονται τα αγχώδη συμπτώματα που ξεκινούν μετά από έντονα ψυχοτραυματικά γεγονότα. Μερικά αίτια είναι, ένα ατύχημα , μαζικού τύπου καταστροφές, όπως πόλεμος, πυρκαγιά.

Διαταραχή Πανικού

Στις ειδικές περιπτώσεις άγχους η θεραπευτική παρέμβαση αφορά τους ειδικούς όπως είναι ο ψυχοθεραπευτής.

Έπειτα, από τα παραπάνω το άγχος είναι ένα φαινόμενο συχνό και προσβάσιμο στην καθημερινότητα του παιδιού μέσω ποικίλων καταστάσεων. Τα παιδιά δεν είναι εύκολο να το αναγνωρίσουν γι΄αυτό οφείλουμε να είμαστε πολύ προσεκτικοί με τις αντιδράσεις τους και να δίνουμε σημασία «στις ιδιαίτερες στιγμές τους». Αν κάτι δεν μπορούμε να το ερμηνεύσουμε είναι αναγκαίο να αναφερόμαστε στους ειδικούς. Ωστόσο, όταν πρόκειται για φυσιολογικό άγχος και αυτά όπως και εμείς έχουν δικαίωμα στην χαλάρωση και την ηρεμία. Μία απαλή μουσική, μία δραστηριότητα που να τα ηρεμεί, ένας χαλαρός περίπατος και μια στιγμή ευεξίας είναι μέσα τα οποία μπορούν να απομακρύνουν τα παιδιά από το άγχος της καθημερινότητας τους. Οι εντάσεις θα μειωθούν και θα υπάρχει ένα κλίμα γαλήνης και ηρεμίας στο σπίτι. Κάντε το και θα με θυμηθείτε!

Εύχομαι όλοι να είστε υγιείς και χωρίς άγχος. Many kisses & love xoxo

«Δημιουργική» ζωντάνια !

16 Φεβρουαρίου 2021Teachy ThoughtsΆφησε ένα Σχόλιο

Hello! Ελπίζω να είστε όλοι και όλες καλά. Έχω καιρό να αρθρογράψω. Είναι η αλήθεια ότι δεν ένιωθα δημιουργική για πολύ καιρό και δεν έβρισκα έμπνευση πουθενά. Δεν ήταν και ότι καλύτερο οφείλω να ομολογήσω. Διάβασα, είδα ντοκιμαντέρ και άκουσα podcast, είναι η νέα μου συνήθεια, θα χαρώ να σας προτείνω μερικά μέσω των social media μου, για να ξεθάψω λίγη δημιουργικότητα. Ωστόσο, ταυτοχρόνως, παρατήρησα ότι δεν ήμουν και τόσο καλά ψυχολογικά, μία περίεργη διάθεση θα έλεγα, έτσι προέκυψε το ερώτημα…..

Η ευτυχία φέρνει την δημιουργικότητα; Ή η δημιουργικότητα την ευτυχία;

Δευτέρα, σήμερα, και αυτή η περίεργη διάθεση αποχώρησε ( παροδικά πολύ πιθανόν λόγω και της κατάστασης που ζούμε) το μυαλό μου οδηγήθηκε απευθείας στο γράψιμο. Η έμπνευση μου ήρθε από την διάθεση των προηγούμενων ημερών και την έλλειψη δημιουργικότητας, η οποία διατυπώθηκε ολότελα στο παραπάνω ερώτημα που έθεσα.

Οι περισσότερες έρευνες μέχρι τώρα φαίνεται ότι δείχνουν πως μια θετική διάθεση ενισχύει τη δημιουργικότητα. Όμως άλλοι έχουν αμφισβητήσει αυτό το επιχείρημα, προτείνοντας μια πιο περίπλοκη σχέση. Ένα τρανό παράδειγμα προέρχεται από μεγάλη έρευνα της στη Σουηδία όπου ανακάλυψε πως οι συγγραφείς ήταν περισσότερο πιθανό να υποφέρουν από ψυχιατρικές διαταραχές σε σχέση με ανθρώπους που είχαν μη δημιουργικά επαγγέλματα. Ακόμα και στον εταιρικό κόσμο έχει φανεί πως τα αρνητικά συναισθήματα μπορούν να πυροδοτήσουν τη δημιουργικότητα και ότι «το άγχος μπορεί να βοηθήσει το μυαλό να συγκεντρωθεί», οδηγώντας σε ένα δημιουργικό αποτέλεσμα.

Φαίνεται, λοιπόν, από τις παραπάνω έρευνες ότι υπάρχει ποικιλία απόψεων σχετικά με την δημιουργικότητα. Τι είναι ευρέως αποδεκτό; Η δημιουργικότητα θεωρείται τον 21ο αιώνα ως μία από τις σημαντικότερες δεξιότητες του ανθρώπινου είδους και είναι ένα από τα χαρακτηριστικά που μας θέτουν ως επιτυχή και σαν άτομο αλλά και σαν είδος. Συνήθως, δημιουργικό θεωρούμαι ένα άτομο, το οποίο είναι εφευρετικό, έχει φαντασία και έμπνευση. Στην πραγματικότητα όλοι οι άνθρωποι είναι δημιουργικοί. Οι άνθρωποι γεννιούνται δημιουργικοί και με το σωστό περιβάλλον και τα κατάλληλα δημιουργικά εργαλεία μπορούν να αναπτύσσουν αυτό το έμφυτο ταλέντο. Το μόνο που χρειάζεται είναι η επιθυμία για εξερεύνηση και αναζήτηση!

Όσο μεγαλώνουμε χάνεται η δημιουργικότητα μας!

Τεστ που έγινε στα πλαίσια μίας ερευνητικής μελέτης έδειξε ότι ενώ η δημιουργικότητα σε παιδιά ηλικίας 5 ετών ήταν 98%, μειώθηκε στο 30%, όταν έφτασαν την ηλικία των 10 ετών, ενώ ήταν μόλις 12%, όταν δοκιμάστηκαν ως 15χρονα. Όταν η ίδια δοκιμή έγινε μετά την ενηλικίωσή τους, η δημιουργικότητα ήταν μόλις 2%. Τα αποτελέσματα είναι σαφώς συγκλονιστικά!

Πως σκοτώνεται η δημιουργικότητα;

Με τα όρια και τους κανόνες! Τα σχολικά μας συστήματα συντελούν εξαιρετικά σε αυτό, αφού δεν δίνουν σημασία στην φαντασία και στην δημιουργική σκέψη των παιδιών. Πολύ συχνά μας διδάσκουν να μην σκεφτόμαστε διαφορετικά, αλλά να ακολουθούμε τις οδηγίες και να υπακούμε σε συγκεκριμένους κανόνες και εντολές. Δυστυχώς, στην εκπαίδευση δίνεται περισσότερη έμφαση σε μαθήματα, όπως η γλώσσα, τα μαθηματικά, η φυσική και παραμελούνται άλλα, όπως η μουσική, το θέατρο, η ζωγραφική και γενικά τα εικαστικά και η φυσική αγωγή, γιατί θεωρούνται δυστυχώς ως δευτερεύοντα. Επιπλέον, οι αυξημένες σχολικές υποχρεώσεις, δεν αφήνουν τα παιδιά να έχουν ελεύθερο χρόνο για να κάνουν πράγματα που τους αρέσουν και να ενισχύσουν τη δημιουργικότητά τους. Αλλά ακόμα και να έχουν, δεν τον αξιοποιούν σωστά. Παλιότερα, τα παιδιά ήταν πιο ελεύθερα να ασχοληθούν με δημιουργικές δραστηριότητες είτε ζωγραφίζοντας, κάνοντας κολάζ είτε παίζοντας κάποιο μουσικό όργανο. Πλέον, όμως, τα περισσότερα παιδιά είναι κολλημένα στις οθόνες και αυτό είναι που σκοτώνει εντελώς τη δημιουργικότητα και τη φαντασία τους. Αν το σκεφτεί κανείς καλύτερα παλιότερα δεν υπήρχε, τουλάχιστον στην καθημερινότητα μας, ο όρος ελεύθερο παιχνίδι αλλά μόνο ο όρος παιχνίδι.

Η δημιουργία είναι ένας τρόπος ζωής και μπορεί να συνδυαστεί με την μάθηση όταν αυτή γίνεται με δημιουργικό τρόπο και τα παιδιά δεν την αντιμετωπίζουν σαν κάτι βαρετό αλλά βρίσκουν συνεχώς νέους τρόπους για να την αναζητήσουν ώστε στο τέλος να μάθουν!

"Ο βασικός στόχος της εκπαίδευσης πρέπει να είναι να δημιουργηθούν άνθρωποι που είναι ικανοί να κάνουν νέα πράγματα, όχι απλώς να επαναλαμβάνουν τι έχουν κάνει άλλες γενιές " - Jean Piaget

Γιατί είναι σημαντική, τελικά, η δημιουργικότητα για ένα παιδί;

Αποκτά ψυχολογική ισορροπία
Ανανεώνεται και απαλλάσσεται από το άγχος και την πίεση της καθημερινότητας
Μπορεί να ανακαλύψει τις κλήσεις και τα ταλέντα του
Βοηθάει στην πνευματική του καλλιέργεια

Η δημιουργικότητα σε όποια ηλικία και να βρίσκεσαι σου δίνει πνοή, κίνητρα και ζωντάνια. Νιώθεις ελεύθερος, βρίσκοντας μέρη που μπορείς να είσαι ο εαυτός σου! Βρείτε χρόνο να είστε δημιουργικοί με ότι σας κατέβει στο κεφάλι και αφήστε τα παιδιά σας «ελεύθερα» να δημιουργήσουν!

Σας στέλνω πολύ αγάπη και φιλάκια χοχο

Μy Latest Article

Στείλτε μου μήνυμα ή ακολουθείστε με στα Social Media μου! Θα χαρώ πολύ να σας ακούσω και να μοιραστώ μαζί σας τα podcast που μου αρέσουν να ακούω!

← Πίσω

Ευχαριστώ για την απάντησή σας. ✨

#MaristaInSchooLand

FACEBOOK

INSTAGRAM

Υπερ-Καταναλωτική Ανακύκλωση

24 Ιανουαρίου 2021Teachy Thoughts2 σχόλια

Οικολογική συνείδηση

….δεν έχουμε! Δυστυχώς, ακόμα και το 2021, η ελληνική κοινωνία δεν τα πάει καθόλου καλά με την ανακύκλωση. Σύμφωνα με τον ιστότοπο econews.gr, η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών όσον αφορά στην ανακύκλωση, δεδομένου ότι το ποσοστό ανάκτησης στερεών απορριμμάτων αγγίζει μόλις το 20% ενώ σε άλλα κράτη μέλη το ποσοστό αυτό μπορεί να ξεπερνά ακόμα και το 70%. Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται τόσο στην έλλειψη θεσμικού πλαισίου, από τη στιγμή που αυτό καθορίζεται λεπτομερώς από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο στη μη συμμόρφωση των ίδιων των πολιτών. Αν και η κατάσταση έχει βελτιωθεί σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία, ακόμα και σήμερα προκύπτουν σοβαρά προβλήματα με την αποκομιδή των απορριμμάτων, δεδομένου ότι στους μπλε κάδους ανακύκλωσης εξακολουθούν να βρίσκονται μη ανακυκλώσιμα υλικά, δυσχεραίνοντας έτσι το έργο των αρμοδίων αρχών.

Σάββατο σήμερα και πήγα σούπερ μάρκετ να ψωνίσω τα απαραίτητα για το μεσημεριανό μου. Πρώτα πήγα στη μαναβική για να αγοράσω τα λαχανικά και τα φρούτα μου. Μία ευγενέστατη υπάλληλος θέλησε να μου τα ζυγίσει εκεί για να μην περιμένω στο ταμείο. Σε κάθε ζύγισμα έπαιρνε μία πλαστική σακούλα τα έβαζε μέσα, τα ζύγιζε και έπειτα τοποθετούσε το τυπωμένο χαρτί με τις απαραίτητες ενδείξεις, γραμμάρια και κιλά. Εγώ δίπλα της απλά παρακολουθούσα κρατώντας στο χέρι μου την πάνινη τσάντα που έχω για το σούπερ μάρκετ. Με ευγένεια της λέω » Δεν χρειάζεται να το κάνετε αυτό δώστε μου τα χαρτάκια να τ πάω στο ταμείο αφού όλα τα λαχανικά μου θα τοποθετηθούν στην τσάντα που έχω», η απάντηση της ήταν ότι θα «λέρωνα» το ταμείο. Προφανώς δεν συνέχισα την συζήτηση καθώς ήταν πολιτική του συγκεκριμένου γνωστού σούπερ μάρκετ της πόλης μου και εκείνη απλά εκτελούσε εντολές. Πλαστικές σακούλες αλλά και χάρτινες για κάθε ξεχωριστό λαχανικό και φρούτο, πλαστικές σακούλες για να τοποθετήσουμε μέσα το σωρό με τις μικρότερες πλαστικές και χάρτινες σακούλες, κονσέρβες, πλαστικές συσκευασίες σε μακαρόνια, τυριά, ρύζι, ελιές και η λίστα δεν τελειώνει ποτέ.

Είναι τραγικό αλήθεια!

Είναι τραγικό, γιατί είναι τόσο εύκολη η ανακύκλωση αλλά και ο περιορισμός της χρήσης των πλαστικών στην ζωή μας. Δεν χρειάζεται ακρότητες, συνείδηση χρειάζεται. Έχετε σκεφτεί την πληθώρα των πλαστικών που χρησιμοποιείται επί καθημερινής βάσης; Έχετε σκεφτεί τι κόσμο «αφήνουμε» στα παιδιά μας; Ακόμα, έχετε σκεφτεί ότι τα παιδιά μπορούν να μάθουν εύκολα; Μπορούν να μάθουν σε πολύ γρήγορο χρόνο πως να ανακυκλώνουν και το βρίσκουν και πολύ ευχάριστο!

Οι φυσικοί πόροι δεν είναι ανεξάντλητοι παρόλο την πληθώρα αγαθών που έχουμε και την «αφθονία» στην οποία ζούμε. Οφείλουμε για το μέλλον του κόσμου και για τα παιδιά μας να ζούμε βιώσιμα και να αναπτυσσόμαστε προς αυτή την κατεύθυνση. Όλα ξεκινάνε από την περιβαλλοντική εκπαίδευση, όπου ενθαρρύνει την περιβαλλοντική συνείδηση όλων.

Ξέρετε ορισμένες φορές νευριάζω, γιατί είναι τόσο απλό. Είναι απλό να ανοίξεις το χαρτί με τα μακαρόνια και αυτό να το τοποθετήσεις σε μία ειδική σακούλα ανακύκλωσης ή όταν τελειώσει το γάλα να τοποθετήσεις την συσκευασία εκεί. Ωστόσο, ο θυμός μου σταματάει όταν σκέφτομαι πως δεν έχουν όλοι την ίδια περιβαλλοντική συνείδηση καθώς δεν «πήραν» ποτέ αυτή την διαπαιδαγώγηση. Όμως δεν δικαιολογώ κανέναν, καθώς τη γνώση μπορείς να την αποκτήσεις όποτε θελήσεις λέγεται αυτομόρφωση. Σίγουρα όλοι γνωρίζουν την κρισιμότητα της περιβαλλοντικής καταστροφής του αιώνα μας, απλά είναι σαν ναρκωμένοι από την ρουτίνα και τα τόσα άλλα θέματα που έχουν να αντιμετωπίσουν (εδώ δείχνω κατανόηση). Ποιος νοιάστηκε για την ανακύκλωση;

Tip: Λένε ότι αν κάνεις ένα καλό για τον κόσμο το κάρμα στο επιστρέφει πίσω 🙂

Πρώτο βήμα : Μάθε να κάνεις σωστή ανακύκλωση https://csr.ert.gr/keep/pos-anakyklonoyme-sosta/ (μία ενδεικτική σελίδα για τρόπους σωστής ανακύκλωσης)

Δεύτερο βήμα: Βρες μία τσάντα ανακύκλωσης ( Εγώ έχω μία τσάντα για ψώνια που πουλάνε όλες οι γνωστές αλυσίδες σούπερ μάρκετ)

Τρίτο βήμα: Δείξε το στα παιδιά σου θα το βρουν εξαιρετικά διασκεδαστικό, κάντε χειροτεχνίες από ανακυκλώσιμα υλικά. Αν δεν έχεις παιδιά ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΕΙΣ! SO SIMPLE!

Ξεκίνα να σκέφτεσαι το περιβάλλον και το περιβάλλον θα σκεφτεί εσένα! Θα δεις, it’s a promise!

Φιλάκια πολλά ! See you soon ❤

MY LATEST ARTICLE

Οι μικροί μας φίλοι.

10 Ιανουαρίου 2021Teachy ThoughtsΆφησε ένα Σχόλιο

Κατοικίδιο ζώο και παιδί.

Όντας μοναχοπαίδι οι γονείς μου φρόντισαν από πολύ μικρή ηλικία να αποκτήσω ένα σκύλο. Θυμάμαι αξέχαστα τα έντονα συναισθήματα που ένιωσα όταν την συνάντησα, Ηρώ την λένε και σήμερα είναι δεκαεφτά χρονών! Από τότε δημιουργήσαμε ένα πολύ έντονο συναισθηματικό δεσμό, ο οποίος θα κρατήσει για πάντα. Της χρωστάω πολλά, καθώς με έμαθε τόσα πολλά.

Ποια η σημασία του κατοικίδιου στον κόσμο του παιδιού;

Συχνά τα παιδιά ζητάνε ένα κατοικίδιο. Αυτό οδηγεί τους γονείς να θεωρούν αυτή την επιθυμία ως μία συμπεριφορά με πρόσκαιρο ενδιαφέρον ώστε να μην δίνουν την απαραίτητη προσοχή στις πραγματικές ψυχολογικές ανάγκες του παιδιού. Είναι δεδομένο, ότι η απόφαση για υιοθέτηση ενός κατοικίδιου δεν πρέπει να λαμβάνετε ως μία πρόσκαιρη και παροδική απόφαση, καθώς δεν αποτελεί παιχνίδι αλλά έναν καθημερινό σύντροφο ολόκληρης της οικογένειας. Συνεπώς, η απόφαση πρέπει να παρθεί από όλα τα μέλη της οικογένειας έπειτα από συζήτηση καθώς πρόκειται να φέρει ορισμένες ανακατατάξεις και ανισορροπίες. Για παράδειγμα, αν θα είναι ευθύνη όλων ή κάποιου μέλους και αν όλη η οικογένεια αντέχει κάποιες δυσκολίες όπως είναι η ακαθαρσίες ή μία ασθένεια. Μία αγχώδης μητέρα και καταναγκαστική με την καθαριότητα επρόκειτο να έχει εκρήξεις θυμού που μόνο άγχος και συγκρούσεις θα επιφέρουν στην οικογένεια. Η παρουσία, λοιπόν, ενός κατοικίδιου δεν θα δημιουργήσει προβλήματα υγείας στο παιδί εάν αυτό επιδέχεται φροντίδας, εκτός εάν υπάρχει περίπτωση αλλεργίας.

Ποια είναι τα θετικά που προκύπτουν στο παιδί από την απόκτηση ενός κατοικίδιου;

Συναισθηματική Στήριξη : Το κατοικίδιο παρέχει στο παιδί συναίσθημα ασφαλείας, με την διηνεκής παρουσία του το βοηθά στα διάφορα εξελικτικά στάδια της ζωής του, όπως είναι το άγχος του αποχωρισμού. Η σχέση του κατοικίδιου με το παιδί βοηθά στην αποδοχή των ικανοτήτων του και στην επιβεβαίωση ότι κάπου ανήκει. Η καθημερινότητα με το κατοικίδιο παρέχει όλο και περισσότερη ασφάλεια και το παιδί μαθαίνει να είναι δοτικό.
Συναισθηματική εξέλιξη: Έρευνες έχουν αποδείξει ότι τα παιδιά που έχουν κατοικίδιο αναγνωρίζουν και εκφράζουν πιο εύκολα τα συναισθήματα τους, γεγονός που βοηθάει και στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Σέβονται τις ανάγκες του άλλου και «δένονται» πιο αποτελεσματικά.
Κατανόηση σημαντικών εννοιών: Τα παιδιά συμβιώνοντας με ένα κατοικίδιο κατανοούν καλύτερα έννοιες του κύκλου της ζωής όπως γέννηση, ανάπτυξη, ενηλικίωση, γερατειά και θάνατος. Αυτό σημαίνει ότι εξοικειώνονται με δύσκολα θέματα όπως του θανάτου/πένθους ή της αρρώστιας και με σωστούς χειρισμούς από τους γονείς μπορεί να προετοιμαστεί σε περιπτώσεις απώλειας θανάτου/αρρώστιας αγαπημένου προσώπου.
Κοινωνικοποίηση; Το κατοικίδιο αποτελεί το καλύτερο και ακούραστο σύντροφο το παιδιού, το κάνει λιγότερο μοναχικό με περισσότερη αυτοπεποίθηση. Τέλος, βελτιώνουν την φυσική τους κατάσταση αφού παίζουν συνέχεια με τρόπο φιλικό κατανοώντας ταυτόχρονα τις ανάγκες κάποιου άλλου και πολλές φορές βάζοντας τις πιο πάνω από τις δικές τους.

Έχει σημασία ο χρόνος που θα έρθει το κατοικίδιο στο σπίτι;

Μπορεί να παίξει πολύ σημαντικό ρόλο ο χρόνος στον ερχομό του κατοικίδιου στο σπίτι. Ας το παραλληλίσουμε με τον ερχομό ενός παιδιού στο σπίτι, δύναται να αλλάξει την δυναμική της οικογένειας. Πολύ μεγάλη σημασία έχει η ηλικία του παιδιού και το οικογενειακό περιβάλλον, ποιος το ζητάει και τι έχει αλλάξει, για παράδειγμα ένα διαζύγιο γονέων. Το κατοικίδιο μπορεί να αναπληρώσει το συναισθηματικό κενό του παιδιού και να λειτουργήσει σαν ένας ακροατής για τον πόνο και την λύπη του. Η ηλικία δεν συνιστά τόσο σημαντικό κριτήριο, ωστόσο ο βαθμός υπευθυνότητας που έχει αναπτύξει το παιδί είναι για τις ευθύνες που χρειάζεται να αναλάβει. Η ηλικία των τριών χρονών και άνω είναι ενδεικτικά μία καλή ηλικία καθώς το παιδί έχει αυτονομηθεί και μπορεί να αναλάβει ευθύνες.

Έχει σημασία το είδος του κατοικίδιου;

Να πάρουμε χρυσόψαρο; χάμστερ; ή χελώνα; Με ένα χρυσόψαρο το παιδί δεν θα μπορεί να δεθεί συναισθηματικά, καθώς δεν έχει την δυνατότητα της επαφής και της αγκαλιάς. Επίσης, στην περίπτωση του χρυσόψαρου που έχει μικρή διάρκεια ζωής το παιδί μπορεί να μην είναι προετοιμασμένο για κάποια απώλεια και να του στοιχίσει σημαντικά. Εκείνο, λοιπόν, δεν θα έχει την ίδια ανταπόκριση που θα έχει από ένα σκύλο. Τα παιδιά μπορούν να καταλάβουν πολύ εύκολα, στην περίπτωση του σκύλου, ότι εκείνο εξαρτάται από αυτά για τροφή, νερό και βόλτα, ωστόσο πάντα υπό την επίβλεψη του γονέα για να κάνει εκείνα που το παιδί παραλείπει. Η σχέση του ζώου με το παιδί χτίζεται, όπως άλλωστε κάθε σχέση, για το λόγο αυτό δεν χρειάζεται να είναι κάποιας συγκεκριμένης ράτσας για να το αγαπήσετε. Το αγαπάτε γιατί αγαπάτε την σχέση του μαζί του. Στην περίπτωση της υιοθεσίας ενός αδέσποτου το παιδί μπορεί να μάθει επιπρόσθετες αξίες που θα το ακολουθούν για όλη του τη ζωή.

Σημαντική διαδικασία είναι η επεξήγηση των ευθυνών που έχει ένα κατοικίδιο. Εξηγήστε τα με απλές λέξεις όπως «πιπί» και «κακά» και τοποθετήστε το νερό ή την πάνα σε θέσεις που φαίνονται για να τα θυμούνται συχνότερα. Επίσης, πολλές φορές οι γονείς αναστέλλουν την απόκτηση κατοικίδιου καθώς φοβούνται την διαδικασία του πένθους. Είναι δεδομένο πως μια τέτοια συνθήκη είναι πολύ δύσκολη αλλά είναι πάρα πολύ σημαντικό να πείτε την αλήθεια έτσι ώστε να βοηθήσετε με τα άγχη και τις ανησυχίες του. Λέξεις όπως «έφυγε» είναι αναποτελεσματικές καθώς το παιδί θα νομίζει ότι μπορεί να γυρίσει ξανά και να έχει ελπίδες. Ιδιαίτερα βοηθητικό είναι να μπορεί να μιλήσει για αυτό και σε άλλους, αλλά και να δημιουργήσει κάποιον τάφο για εκείνο ή κάποιο φωτογραφικό άλμπουμ. Όλα αποτελούν θέμα σωστών χειρισμών. Αν τώρα χρειάζεται να πάρετε αμέσως άλλο κατοικίδιο εξαρτάται από τον πόσο χρόνο χρειάζεται η οικογένεια για να το ξεπεράσει και ιδιαίτερα το παιδί, γι΄αυτό είναι σημαντικό ότι απόφαση πάρετε να συζητηθεί νωρίτερα για να αποφευχθούν αντιδράσεις όπως » Αυτός ο σκύλος δεν είναι δικός μου!» .

Είναι η αλήθεια πως εγώ την ζωή μου δεν την θυμάμαι χωρίς κατοικίδιο. Η Ηρώ ήταν από πάντα δίπλα μου και έπειτα και ο Φοίβος. Θυμάμαι με πόση ανυπομονησία ήθελα να γυρίσω από το σχολείο και να την αγκαλιάσω, θυμάμαι ότι όταν έκλαιγα την έπαιρνα αγκαλιά και αυτό μου έφτανε για να μου περάσει. Θυμάμαι να της μιλάω με τις ώρες, να την ντύνω και να της κάνω γενέθλια. Αν φοβάμαι όταν πεθάνει; Πολύ! Πάρα πολύ! Αλλά στο τέλος οι αναμνήσεις μας είναι πιο δυνατές από έναν θάνατο.

Με αγάπη στην Ηρώ και στον Φοίβο, 
που εξαιτίας τους δεν ένιωσα ποτέ μοναξιά!

Για αδεσποτάκια μπορείτε να βρείτε πολλές σελίδες και ομάδες σε όλα τα social media. Ενδεικτικά, @a_little_shelter , Χαρίζονται αδέσποτα κουτάβια, Αδέσποτα προς υιοθεσία (ομάδες ιδιωτικές στο facebook) και πολλά άλλα. Καταπληκτική δουλεία κάνει η @katrina_tsantali. Αφήστε το σχόλιο σας παρακάτω με τις δικές σας προτάσεις για μέρη υιοθεσίας αδέσποτων ζώων ή κάντε like στη σελίδα μου στο Facebook @Maristainschooland αφήνοντας σχόλιο κάτω από την σχετική ανάρτηση.

My latest article

Νοητική υστέρηση

5 Ιανουαρίου 2021Special ΕducationΆφησε ένα Σχόλιο

Ειδική Αγωγή

Στο άρθρο Μία νέα «ειδική» θεματολογία ξεκινά είχαμε εισάγει τον όρο της Ειδικής Αγωγής καθώς και τις διάφορες μορφές ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών. Σε αυτό θα αναφερθούμε στην Νοητική Υστέρηση, ως πρώτη μορφή.

Ήξερες ότι στα πολύ παλιά χρόνια τα άτομα με νοητική υστέρηση και άλλες ανεπάρκειες ή ελλείματα ήταν σε πλήρη εγκατάλειψη και οδηγούνταν προγραμματικά σε σκληρό θάνατο;

Τα πρώτα βήματα για την εκπαίδευση παιδιών με νοητική υστέρηση παρατηρούνται νωρίς στον 19ο αιώνα στην Ευρώπη και στην συνέχεια στις ΗΠΑ. Αργότερα, τα άτομα αυτά φιλοξενούνται σε κρατικά ιδρύματα. Σήμερα, η οικεία πολιτική είναι ο αποϊδρυματισμός τους και η ένταξη τους στο γενικό σχολείο, εφόσον υπάρχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις πολύμορφης στήριξης.

Ορισμός : Η νοητική υστέρηση περιλαμβάνει σημαντικούς περιορισμούς στην νοητική λειτουργία και την προσαρμοστική συμπεριφορά του παιδιού που εκδηλώνονται ταυτόχρονα στην αναπτυξιακή του περίοδο (δηλαδή έως την ηλικία των 18 χρονών)

Ταξινόμηση: Η νοητική υστέρηση ταξινομείται σε τέσσερις κατηγορίες.

Η ελαφρά ή ήπια (IQ: 50-55 έως 70 περίπου)
Η μέτρια (IQ:35-40 έως 50-55)
Η βαριά (IQ: 20-25 έως 35-40)
Η βαθιά ή πολύ βαριά νοητική υστέρηση (IQ: κάτω του 20-25)

Η νοητική υστέρηση μπορεί να συνυπάρχει με άλλες διαταραχές κινούμενη στο πεδίο της συννοσυρότητας, για παράδειγμα, φάσμα αυτισμού, διαταραχή ελλειμματικής προσοχής- υπερκινητικότητα κ.τ.λ, και να συνοδεύεται με διάφορα ψυχολογικά προβλήματα που δυσχεραίνουν περισσότερο την κατάσταση. Η συχνότητα της νοητικής υστέρησης θεωρητικά κυμαίνεται περίπου στο 1% έως 3% του γενικού πληθυσμού. Η αιτιολογία του φαινομένου σ΄ένα ποσοστό 30%-40% των περιπτώσεων με νοητική υστέρηση δεν είναι σαφώς καθορισμένη. Σε παρόμοιες περιπτώσεις γίνεται λόγος για οργανικά- βιολογικά αίτια ή ειδικοί ομιλούν για ψυχοκοινωνικά ελλείματα και για πολιτισμική- συγγενή νοητική υστέρηση.

Γενετικά Σύνδρομα

Σύνδρομο Down

Σύνδρομο Εύθραυστου Χ Χρωμοσώματος (κοινή- εγγενή αιτία νοητικής υστέρησης)

Σύνδρομο Williams

Σύνδρομο Turner

Σύνδρομο Prader – Wili

Γνώριμα Γενετικά Σύνδρομα

Η διάγνωση παιδιών με νοητική υστέρηση γίνεται με την χορήγηση τεστ νοημοσύνης και κλιμάκων μέτρησης της προσαρμοστικής συμπεριφοράς (σοβαροί περιορισμοί ή δυσκολίες στην προσωπική και κοινωνική του ανάπτυξη) με βάση την χρονολογική τους ηλικία. Τα προγράμματα παρέμβασης σε παιδιά με νοητική υστέρηση στο σχολείο είναι συνάρτηση της ομάδας στην οποία ανήκουν αυτά και επομένως του βαθμού σοβαρότητας του νοητικού ελλείμματος. Παλαιότερα, τα περισσότερα παιδιά παρακολουθούσαν ειδικά σχολεία. Σταδιακά, όλο και περισσότερα από αυτά φοιτούσαν σε γενικά σχολεία. Σήμερα, στην προσπάθεια της δημιουργίας σχολείων συμπερίληψης υπάρχει η πολιτική και η τάση να φοιτούν τα παιδιά αυτά στο γενικό σχολείο σε ειδική τάξη, κανονική τάξη και παράλληλη στήριξη κ.τ.λ σαφώς εάν υπάρχουν ευνοϊκές γι’ αυτά προϋποθέσεις.

Η θεματολογία, της Ειδικής Αγωγής, είναι σημαντική για όλους, όχι μόνο για τους εκπαιδευτικούς, καθώς τέτοια παιδιά συχνά παραγκωνίζονται και δεν αντιμετωπίζονται όπως τους αξίζει σε καθημερινή βάση. Δεν χρειάζεται να βρίσκεται ένα παιδί στο τελευταίο επίπεδο ταξινόμησης για να του δοθούν όλες οι απαραίτητες παρεμβάσεις, αρκεί να είναι στο πρώτο. Αντιλαμβανόμαστε ένα πρόβλημα, αναφερόμαστε στους ειδικούς, ώστε να γίνει διάγνωση, διαμορφώνεται πρόγραμμα παρέμβασης και το ακολουθούμε, για να υπάρχουν ίσες ευκαιρίες στην ζωή για ΟΛΟΥΣ! Επομένως, για να αντιληφθούμε ένα πρόβλημα πρέπει πρώτα να γνωρίζουμε γι΄αυτό. Τα επόμενα βήματα του ενδιαφέροντος, του σεβασμού και της κατανόησης έπονται.

Βιβλιογραφία:
 Στασινός, Δ. Π. (2016). Η Ειδική Εκπαίδευση 2020 Plus. Αθήνα: Εκδόσεις Παπαζήση.

Όλα για κάποιο λόγο γίνονται!

29 Δεκεμβρίου 2020Teachy ThoughtsΆφησε ένα Σχόλιο

Όλοι ευχόμαστε να φύγει γρήγορα το 2020 και κάπως να το εξαφανίσουμε από το κουτάκι των αναμνήσεων μας. Εγώ πάλι πιστεύω ότι όλοι μας κατά κάποιο τρόπο το «διασκεδάσαμε».

Ας μιλήσω για εμένα. Αρχικά, ξεκουράστηκα, απόλαυσα στιγμές που πριν όχι μόνο δεν τις απολάμβανα αλλά δεν τις αναγνώριζα, ανακάλυψα τον εαυτό μου λίγο καλύτερα, περπάτησα στην πόλη μου και είδα δρόμους που δεν ήξερα καν ότι υπάρχουν. Έμαθα να περνάω καλά στο σπίτι μου, δούλεψα πολύ από αυτό, σκέφτηκα, επεξεργάστηκα πράγματα που δεν είχα ποτέ χρόνο να τα σκεφτώ ή «βολευόμουν» με αυτά που είχα και βρήκα ότι για να ζήσεις ή για να ντυθείς χρειάζεσαι πολύ λιγότερα.

Το «διασκέδασες» κάπως έτσι και εσύ;

Γιατί, όμως, πρέπει να νιώσουμε ενοχές που ενώ ο κόσμος «δεν πέρναγε καλά» εμείς κάτι καλό ανακαλύψαμε από αυτό; Οι πληροφορίες που αντλούμε καθημερινά είναι τόσες πολλές, που μας δημιουργούν πληθώρα «ψεύτικων» αναγκών αλλά και μέτρα σύγκρισης που μας κάνουν την ζωή τόσο δύσκολη, ώστε μονίμως χρειάζεται να προσπαθούμε και άλλο. Ακούσαμε τόσα πολλά και μπερδευτήκαμε. Ότι ο ιός είναι «φτιαγμένος», ότι συμβαίνει για την οικονομική καταστροφή μας κτλ. ωστόσο προσέχαμε. Τι νόημα θα είχε να αναλογιζόμαστε συνεχώς το γιατί, το ποιος και το πώς; Γιατί να καταναλώνουμε ενέργεια σε αναπάντητα ερωτήματα ενώ μπορούμε να καταναλώσουμε αυτή την ενέργεια στο προσωπικό μας ποιόν, για παράδειγμα, ή στο ποιόν τούτης της ζωής.

Πάντα είχα την απορία γιατί οι άνθρωποι καταναλώνουν άσκοπα την ενέργεια τους. Ανάλωση σημαίνει χάνω τον χρόνο και την ενέργεια μου από το να κάνω κάτι χρησιμότερο για εμένα και την ζωή μου. Την ανάλωση έρχεται να την ενισχύσει η αμέριστη σημασία που δίνουμε στις ζωές των άλλων. Όταν κάποιος τα καταφέρνει δεν λέμε μπράβο, λέμε «αυτός το έκανε με τα λεφτά του μπαμπά» ή » ο θεός ξέρει τι έκανε για να το κάνει» . Θα ήταν τόσο όμορφο, πόσο μάλλον σε μία μικρή κοινωνία σαν τα Χανιά, που ζω εγώ και λίγο πολύ όλοι γνωριζόμαστε, να χαιρόμασταν με την χαρά του άλλου. Να μην μας νοιάζει γιατί και πως τα κατάφερε ο άλλος ή μάλλον να μας νοιάζει, για να παίρνουμε δύναμη και ιδέες για το πως θα τα καταφέρουμε και εμείς. Δες εσύ τι μπορείς να κάνεις και αν δεν ξέρεις μπορείς πάντα να συμβουλευτείς ή να ρωτήσεις, ανθρώπινο είναι. Να χαίρεσαι με την χαρά του άλλου και μην κρίνεις γιατί ο κάθε άνθρωπος κουβαλάει την δική του βαλίτσα και κάποιες από αυτές είναι ασήκωτες.

Το μόνο που κλονίζεται και δεν μπορεί να διορθωθεί είναι η υγεία, αν την χάσεις δύσκολα την ξανά κερδίζεις. Τα λεφτά πάνε και έρχονται. Το ανθρώπινο είδος γεννήθηκε γνωρίζοντας από επιβίωση. Χάσαμε όλοι πολλά, χρεωθήκαμε, επενδύσαμε, χάσαμε δουλειές, φάγαμε τα αποθέματα μας, ωστόσο θα ξανά βγάλουμε, θα ξανά δουλέψουμε, θα ξανά έρθουν λεφτά στα χέρια μας και όλα θα είναι όπως πριν ή τουλάχιστον «περίπου» όπως πριν. Δεν πειράζει που πήραμε ένα δώρο αντί για δέκα, δεν πειράζει που φάγαμε ένα φαγητό αντί για δέκα, δεν πειράζει που την μία μέρα τα βλέπουμε όλα μαύρα και δεν μπορούμε να σηκωθούμε από το κρεβάτι και την άλλη μέρα γελάμε, δεν πειράζει! Πειράζει το άγχος και η στεναχώρια. Πειράζει να πεινάνε άνθρωποι, πειράζει να κρίνεις ενώ δεν ξέρεις τι περνάει ο άλλος . Δεν πειράζει όμως να κλαις, να μιλάς,να ζητάς βοήθεια και να λες συγγνώμη.

Το 2020 ήταν αναμφίβολα μία δύσκολη χρονιά παγκοσμίως. Ας κρατήσουμε τα θετικά από αυτό, ας θυμηθούμε ότι με κάποιο τρόπο επιβιώσαμε και καταφέραμε να φτάσουμε αισίως στο 2021. Πόση δύναμη έχουμε και δεν το ξέρουμε! Μπράβο σας, δεν ήταν καθόλου εύκολο! Οι ευχές μου για εσάς είναι υπενθυμίσεις. Είστε πιο δυνατοί απ’όσο νομίζετε, έχετε όσα ακριβώς χρειάζεστε για να ζήσετε, σίγουρα σας αγαπάει κάποιος πάρα πολύ, μπορείτε να μιλήσετε λίγο παραπάνω για αυτά που σας προβληματίζουν με τους γύρω σας, μπορείτε να μείνετε μόνοι σας και να είστε καλά και σίγουρα το άγχος και ο πανικός είναι οι χειρότεροι εχθροί σας.

Καλή χρονιά λοιπόν! Όλα θα πάνε καλά, γιατί όταν πάνε όλα συνέχεια κακά και γίνει ένα καλό, εσύ θα θυμάσαι στο τέλος το ένα καλό!

Με πολύ πολύ αγάπη χχχ